Stagiair aan het woord: Michael

Stagiair aan het woord: Michael

We werken het hele jaar door samen met verschillende scholen (o.a. voor de opleidingen dierverzorging en paraveterinair). Het is voor ons fijn om extra handen te hebben die ons helpen en daarnaast vinden we het belangrijk om de aanwezige kennis en kunde over te dragen aan de nieuwe generatie dierverzorgers. We vinden zelf dat we een bijzondere stageplek bieden door o.a. de dieren waar wij mee werken. We vroegen het aan Michael of hij dat ook zo ervaart. 

Wie is Michael van den Heuvel?

Ik ben zeventien jaar oud en ik volg de opleiding dierverzorging op het Wellantcollege in Rijswijk. Ik volg deze opleiding omdat ik graag met dieren wil werken. Een jaar geleden ben ik begonnen met mijn stage bij de Wildopvang. Dankzij mijn stage weet ik nu dat ik graag de opleiding voor paraveterinair medewerker wil gaan volgen. Ik wil namelijk meer leren over ziektes en herstel van dieren. 

Deze zomer ben ik, na mijn stage, hier blijven werken als vrijwilliger. Daarnaast ben ik de zoon van twee bestuursleden.

Wat maakt een stage bij de Wildopvang zo uniek?

Een stage bij de Wildopvang is heel anders dan de stages die mijn meeste klasgenoten lopen. Ik zie wilde dieren van heel dichtbij. Mijn klasgenoten weten bijvoorbeeld amper hoe een bever eruit ziet. Ik mag egels, vogels, hazen en konijnen hokken verschonen en daarbij de dieren vasthouden, wegen, kijken naar hun ontlasting om te zien hoe het met ze gaat. En dat is meer dan de meeste studiegenoten mogen doen. 

Naast schoonmaken van kooien geef ik dieren te eten, ik mag assisteren bij behandelingen van bijvoorbeeld gebroken poten, ik zet watervogels in bad en ik houd de conditie van dieren in de gaten. 

Het leukste dier vind ik Punkie, een reiger, die als baby bij ons is gekomen. In mijn ogen blijft hij gewoon een kind die visjes uit mijn hand at. Hij is tot 2x toe vrijgelaten maar elke keer kwam hij weer terug om een visje te vragen. Nu zien we hem (gelukkig) nauwelijks meer. 

Nu heb je een jaar heb meegewerkt bij de Wildopvang, heb je dan ook een ervaring of verhaal dat indruk op je heeft gemaakt?

Ik kreeg in de eerste week van mijn stage wel een vuurdoop. Ik mocht mee naar de dierenarts voor een gewonde zwaan die daar ingeslapen moest worden. Dat heeft indruk gemaakt. Dit heeft mij wel beide kanten van de opvang laten zien. Iedereen doet heel erg zijn best om de dieren te redden, maar er gaan ook dieren dood die ernstig ziek of gewond zijn. 

Wat heb je nog meer geleerd tijdens je stage?

Ik ben losser geworden. Ik merk dat ik meer praat met anderen. Dit is omdat je meer moet communiceren voor het welzijn van dieren onderling met je collega’s. Maar er zijn ook mensen die dieren komen brengen en die hun verhaal kwijt willen. Die sta ik soms ook te woord. 

Hoe is het om te werken met zoveel verschillende mensen?

Over het algemeen is het gezellig om te werken met het hele team. Je ziet vaak bij iedereen de liefde voor de dieren. Het is ook duidelijk dat een individu invloed heeft op de sfeer. Als iemand weggaat, verandert er wel eens wat in de werksfeer, of als er iemand bij komt. Zo was het ook toen ik erbij kwam. Ik ben namelijk het ‘zoontje van de baas’, waardoor ze aan het begin wel stil vielen als ik binnen kwam. Hierdoor vind ik wel dat ik mij extra moest bewijzen dat ik meer dan alleen het zoontje van ben. Dit heb ik gedaan door gewoon door te gaan met mijn werk. Nu merk ik wel dat anderen juist naar mij toekomen met vragen. Bijvoorbeeld of ik weet of er iets besteld is, waar iets ligt of welk dier wat moet eten.  

#trots

Ik ben trots op het overlevingspercentage van jonge vogels wat ontzettend is toegenomen. We hebben een nieuwe manier van voeren voor bijvoorbeeld kleine vogels en dat gaat heel goed. Daarnaast is het ook geweldig om de groei van de dieren te zien. Ik ben er trots op dat we een dier groot kunnen brengen, vanaf de fles naar het moment van uitzetten. 

En ik ben heel erg trots op mijn ouders die in het bestuur zitten. Ze hebben er veel voor over en ze werken er allebei keihard aan. Soms een beetje te hard denk ik. 

Heb jij dromen voor de opvang die je graag zou zien?

Ik zou voor de opvang graag zien dat we beter worden betaald. Ook dat we misschien verhuizen naar een grotere ruimte met meer plek voor alle dieren. We zijn te klein geworden omdat er veel extra dieren komen omdat andere opvangcentra hun deuren hebben moeten sluiten. Maar toch staat het beter betaald worden bovenaan mijn wensenlijstje. Daarbij zou ik willen zeggen doneer geld. Het geld is hard nodig om te overleven! 

fotomichael

Andere collega's

Vrijwilliger aan het woord: Karin

Vrijwilliger aan het woord: Karin Wie ben je? Ik ben Karin, woonachtig in Rotterdam en sinds november 2017 werk ik als vrijwilliger bij de Wildopvang in Delft. Als kind pakte ik al dieren van straat op die hulp nodig hadden. Met wisselende resultaten probeerde ik ze dan weer op te knappen. Zo gaf ik als kind natuurlijk brood aan vogels totdat…
Lees verder...

Stagiair aan het woord: Michael

Stagiair aan het woord: Michael We werken het hele jaar door samen met verschillende scholen (o.a. voor de opleidingen dierverzorging en paraveterinair). Het is voor ons fijn om extra handen te hebben die ons helpen en daarnaast vinden we het belangrijk om de aanwezige kennis en kunde over te dragen aan de nieuwe generatie dierverzorgers. We…
Lees verder...

Vaste medewerker aan het woord: Tessel

Vaste medewerker aan het woord: Tessel We proberen regelmatig(er) een kijkje achter de schermen van onze opvang te geven. Dit keer geven we Tessel, één van onze vaste medewerkers, het woord.   Wie ben je? Ik ben Tessel, 37 jaar, getrouwd en moeder van een zoontje van anderhalf. Mijn hobby’s zijn luisteren naar muziek en naar concerten gaan,…
Lees verder...
Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.