Vaste medewerker aan het woord: Tessel

Vaste medewerker aan het woord: Tessel

We proberen regelmatig(er) een kijkje achter de schermen van onze opvang te geven. Dit keer geven we Tessel, één van onze vaste medewerkers, het woord.  

Wie ben je?

Ik ben Tessel, 37 jaar, getrouwd en moeder van een zoontje van anderhalf. Mijn hobby’s zijn luisteren naar muziek en naar concerten gaan, musea bezoeken, fietsen en wandelen in de natuur en mijn zoontje op de meest ingewikkelde manieren in de draagdoek knopen (achterstevoren ondersteboven).

Voor hobby’s heb ik weinig tijd omdat moeder zijn veel tijd opslokt. Ik heb twee katten, verder heb ik niet zo graag huisdieren (echt!). Paarden vind ik geweldig en ik hoop ooit weer meer te gaan rijden.

Hoe ben je bij ons terecht gekomen?

Mijn zus kwam in 1995 hier te werken (ook op haar 15e) en ik werd op een keertje meegestuurd door mijn moeder, want ik verveelde me op zaterdag altijd zo. Zus is inmiddels dierenarts met een specialisatie in wilde dieren.

Winanda had al snel in de gaten dat wij beiden meer dan gemiddeld geïnteresseerd waren in dieren, dus ze heeft ons intensief opgeleid. Ik was al op mijn zeventiende “dagoudste” zo noemden we toen degene met de meeste ervaring, het aanspreekpunt. Dat was soms wel lastig, want op die leeftijd word je nog niet altijd serieus genomen. Ik wilde dit wel voor de rest van mijn leven doen, maar in die tijd (1998) was het uitsluitend vrijwilligerswerk.

Welke functie heb je?

Ik ben paraveterinair (ander woord voor dierenartsassistente) maar omdat wij geen vaste dierenarts in dienst hebben vorm ik samen met de andere paraveterinaire collega’s het medisch team. Wij hebben de verantwoordelijkheid over het dierwelzijn, de behandeling van dieren, medische zorg, wanneer worden ze vrijgelaten, etc. Ik ben degene met de meeste ervaring en ben dan ook vaak aanspreekpunt. Samen met de dierenarts stellen wij behandelplannen op en ik zorg dat van begin tot eind van het verblijf bij ons, het welzijn van het dier gewaarborgd wordt. Ik maak protocollen, begeleid collega’s etcetera.

Welke studie heb je gevolgd?

Mijn HBO opleiding was Wildlife management, MBO opleiding is paraveterinair. Ik vind paraveterinair een mooi vak en dat te combineren met managementtaken, beleid en mijn voorkennis van wilde dieren in de opvang leek me mooi en uniek.

En werkt dat in de praktijk ook zo?

Ik vind de combinatie van beiden leuk. Van vaste medewerkers verwacht ik een bepaalde standaard en werkhouding, ik wil dat we allemaal op een lijn zitten en dat we elkaar aanvullen en controleren waar nodig, om steeds te blijven groeien in onze professionaliteit. Maar de diversiteit van het vrijwilligersteam zou ik niet willen missen. Ik geniet ervan dat geen dag hetzelfde is, dat de teamsamenstelling altijd anders is, dat geeft veel dynamiek. De vrijwilligers zijn zo verschillend van elkaar, in leeftijd, achtergrond, kennisniveau, motivatie, ieder heeft een ander verhaal te vertellen. Dat houdt me scherp en open. Ik wil graag dat we inclusief zijn, dat iedereen zich hier thuis voelt ongeacht je achtergrond of wat je doet in je leven. Op kantoor werken met collega’s van ongeveer dezelfde leeftijd en opleidingsniveau lijkt me ontzettend saai.

Heb je nog waardevolle lessen voor ons?

Ik ben zo ongeveer opgegroeid in de opvang, dus de waardevolle lessen zijn ontelbaar. Respect voor mens en dier is het allerbelangrijkste. Ik heb van Winanda alles geleerd over de zorg voor dieren, maar ook om geïnteresseerd te zijn in je medemens, zelfstandig maar ook in een team werken, verantwoordelijkheid nemen.

#trots

Ik ben er trots op dat we ondanks alle tegenslagen de afgelopen jaren nog steeds overeind staan. En vooral dat we onze eigen identiteit en integriteit nog steeds hebben. Dat we nog steeds met plezier te werk gaan en dat mensen hier binnen de opvang hun enthousiasme overdragen op een ander. Ik ben er ook heel trots op dat we al zo ver zijn gekomen met onze beperkte kennis over wildopvang, want ons vak bestaat “pas” 40 jaar en we blijven erin groeien.

Waar maak jij je druk over?

Dieren die sterven door direct menselijk toedoen. Een aalscholver die zeven vishaken in zijn lijf geprikt had zitten, met alle draad er nog aan, en die stierf op mijn schoot vlak na binnenkomst. Die ging me niet in mijn koude kleren zitten, zo heftig. Egels met gigantische wonden van maaimachines omdat de gemeentes in een keer het hele park platmaait zonder rekening te houden met de dieren die zich verschuilen in het hoge gras. Een egel die als voetbal was gebruikt door kinderen. Dat soort dingen vind ik heel erg.

En waar droom jij over?

Ik zou graag willen zien dat ons vak en onze opvang in de toekomst nog meer serieus wordt genomen en dat daar dan ook financiële compensatie van de overheid voor komt. Een groter gebouw met hele luxe uitwenkooien zou ik ook graag nog wel willen zien!

Andere collega's

Vrijwilliger aan het woord: Karin

Vrijwilliger aan het woord: Karin Wie ben je? Ik ben Karin, woonachtig in Rotterdam en sinds november 2017 werk ik als vrijwilliger bij de Wildopvang in Delft. Als kind pakte ik al dieren van straat op die hulp nodig hadden. Met wisselende resultaten probeerde ik ze dan weer op te knappen. Zo gaf ik als kind natuurlijk brood aan vogels totdat…
Lees verder...

Stagiair aan het woord: Michael

Stagiair aan het woord: Michael We werken het hele jaar door samen met verschillende scholen (o.a. voor de opleidingen dierverzorging en paraveterinair). Het is voor ons fijn om extra handen te hebben die ons helpen en daarnaast vinden we het belangrijk om de aanwezige kennis en kunde over te dragen aan de nieuwe generatie dierverzorgers. We…
Lees verder...

Vaste medewerker aan het woord: Tessel

Vaste medewerker aan het woord: Tessel We proberen regelmatig(er) een kijkje achter de schermen van onze opvang te geven. Dit keer geven we Tessel, één van onze vaste medewerkers, het woord.   Wie ben je? Ik ben Tessel, 37 jaar, getrouwd en moeder van een zoontje van anderhalf. Mijn hobby’s zijn luisteren naar muziek en naar concerten gaan,…
Lees verder...
Reacties (0)
Voeg een reactie toe